نسل V در ایران

نسل V در ایران

نسلی “وی” که آزادی واقعی می‌خواهد، نه اجازه. نوشته‌ راگو کندری.

Gen V

نسل V یک برچسب جامعه‌شناختی نیست؛ یک واقعیت سیاسی است. این اصطلاح نخستین‌بار در سپتامبر ۲۰۲۵ توسط شاهزاده رضا پهلوی در یک نشست در مونیخ مطرح شد؛ «نسل V برای پیروزی». نمادی از نسلی که تصمیم گرفته مستقیماً با جمهوری اسلامی روبه‌رو شود.

در داخل ایران، این مفهوم تیزتر و عینی‌تر شده است. نسل V به نوجوانان و دانش‌آموزانی اشاره دارد که دیگر به اصلاحات، سازش، یا هر نوع اقتدار دینی باور ندارند. آن‌ها در حالی بزرگ شده‌اند که والدین‌شان زیر فشار اقتصادی خرد می‌شدند و روحانیون در رفاه زندگی می‌کردند. می‌بینند فرزندان مقامات چگونه آسوده‌اند، در حالی که خانواده‌های عادی به فقر نزدیک‌تر می‌شوند. هر روز به آن‌ها گفته می‌شود پولی برای حقوق، دارو یا مدرسه نیست—اما میلیاردها دلار به حزب‌الله و حماس می‌رسد. برای نسل V این «سیاست خارجی» نیست؛ دزدی است. رژیم زندگی والدین‌شان را دزدیده تا جنگ‌های نیابتی‌اش را تأمین کند.

نفرت آن‌ها از ملاها احساسی نیست؛ نتیجه‌گیری است. روحانیت را عامل مستقیم فروپاشی اقتصادی، فساد و تحقیر ملی می‌دانند. این نفرت آشکار و بی‌پرده است. آن‌ها اسلام سیاسی و اجبار مذهبی را رد می‌کنند—نه حجاب اجباری، نه ایمان تحمیلی. برایشان دین اجباری خشونت است. دختران حجاب را به‌عنوان کنش حاکمیت فردی کنار می‌گذارند و پسران بی‌درنگ از آن‌ها دفاع می‌کنند.

مهم‌تر از همه، نسل V آزادی کامل می‌خواهد؛ نه نسخهٔ توخالی اصلاح‌طلبان. نه اجازه، نه کاهش فشار. آن‌ها زندگی‌ای می‌خواهند بدون نظارت روحانی بر بدن، انتخاب، موسیقی، دوستی و آینده. با تعطیلی مدارس به دستور دولت و در سایهٔ حملات ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ آمریکا و اسرائیل به اهداف نظامی ایران، این نسل آماده است تا با نخستین فراخوان رضا پهلوی دوباره به خیابان‌ها بازگردد.

نسل V روی صفحه‌ها زندگی می‌کند

تلویزیون ماهواره‌ای، سریال‌های کره‌ای و ترکی، و سبک زندگی جوانان غربی. تیک‌تاک و اینستاگرام میدان آن‌هاست؛ جایی که مد، اعتراض، اعدام، سوزاندن حجاب و خشونت حکومتی بی‌وقفه دست‌به‌دست می‌شود. هم‌زمان، از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها روایت ایران پیش از ۱۳۵۷ را می‌شنوند: مدارس مختلط، مهمانی، رقص، قرار عاشقانه و زندگی عادی. نسل V آزادی را به صورت انتزاعی تصور نمی‌کند. آنها یک نقطه مرجع دارند. آنها معتقدند ایران روزگاری کشور عادی بوده و می‌تواند دوباره باشد.

به همین دلیل شعار می‌دهند: «جاوید شاه». این نوستالژی ساده‌لوحانه نیست؛ بازپس‌گیری زندگی است. برای نسل V، بازگشت شاه نماد پایان حکومت روحانی، پایان پلیس ایدئولوژیک و احیای زندگی سکولار است. آن‌ها سیاست را می‌فهمند، از رفراندوم و گذار حرف می‌زنند و می‌دانند رژیم‌ها چگونه فرو می‌ریزند.

امروز نسل V منتظر فراخوان بعدی شاهزاده رضا پهلوی است؛ آمادهٔ بازگشت به خیابان‌ها برای سرنگونی رژیم و بازپس‌گیری زندگی عادی و آزادی واقعی. بی‌پرده و بی‌عذرخواهی می‌گویند: جاوید شاه

نسلی "وی" که آزادی واقعی می‌خواهد، نه اجازه. نوشته‌ راگو کندری.
نسل V در ایران