یک فرصت تاریخی برای تایوان
سکوت تایوان در قبال تغییر رژیم در ایران نشاندهنده یک غفلت استراتژیک.
نوشته راگو کندری | اندیشکده شهوند.
سکوت تایوان در قبال تغییر رژیم در ایران نشاندهنده یک غفلت استراتژیک جدی و هدر دادن فرصتی تاریخی برای شکستن انزوای دیپلماتیک این کشور است. عدم محکومیت کشتارهای رژیم ایران یا عدم حمایت از نیروهای دموکراتیک، نشان از ناتوانی در درک تغییرات بنیادین در مناسبات ژئوپلیتیک دارد. تایوان باید با غنیمت شمردن این لحظه، سیاست خارجی خود را گسترش داده و از اقدامات انفعالی فراتر رود تا به طور فعال با اپوزیسیون ایران و قدرتهای دموکراتیک نوظهور تعامل کند. شناسایی جسورانه ایرانِ پسا-جمهوری اسلامی میتواند منجر به ایجاد پیوندهای رسمی، به چالش کشیدن روایت محصورسازی توسط چین، و ارسال این پیام شود که تایوان بازیگری جهانی است که توانایی شکل دهی به ائتلافهایی بسیار فراتر از منطقه مجاور خود را دارد.
یک ایرانِ متحول شده، بازار انرژی حیاتی را برای تنوع بخشیدن به منابع تأمین، ایجاد یک مشارکت اقتصادی جدید در بازار ایران و رونق بخشیدن به اقتصاد از طریق کریدورهای تجاری جدید برای تایوان فراهم میسازد. پلتفرمهایی مانند «اندیشکده شهوند» نمونه ای از چگونگی عملکرد این شبکه ها به عنوان یک پل فکری و استراتژیک هستند. شهوند با برقراری ارتباط میان حامیان دموکراتیک پادشاهیخواه هواداران پهلوی با محافل سیاستگذاری بینالمللی و دیپلماتیک، آرمانهای معطوف به ایرانِ پس از جمهوری اسلامی را به گفتگوهای عملیاتی تبدیل میکند.
تعامل تایوان با این جوامع نه تنها بهنگام، بلکه استراتژیک است: اپوزیسیون امروز به دوست نیاز دارد و ایرانِ فردا به یاد خواهد داشت که چه کسی در کنارش ایستاد. حمایت زودهنگام میتواند زیربنای پیوندهای دیپلماتیک قوی، مشارکتهای اقتصادی و اتحادهای استراتژیک بلندمدت را بنا کند. تایوان میتواند با بهره گیری از اینِ ظرفیت ایرانیان خارج از کشور و نشان دادن تعهدات روشن در سیاست خارجی، نفوذ خود را تقویت کرده، از حاکمیت قانون و حکومت آینده در ایران حمایت کند و تعهد واقعی خود را به ارزشهای دموکراتیک به نمایش بگذارد؛ امری که این جزیره را از یک ناظر منفعل به یک معمار فعال در گذار دموکراتیک خاورمیانه تبدیل خواهد کرد.
