At four she sang “Ey Iran” with innocence—at seventeen, she was massacred.

Ghazal Domarchli—that four‑year‑old child who sang ‘Ey Iran’ with a voice of pure innocence and love for her homeland—could she have ever imagined that at seventeen, on the bloody evening of January 9th in Golshahr, Karaj, the bullets of Khamenei’s IRGC mercenaries would take her life before her mother’s eyes, as she sacrificed herself for the sacred soil of her country?

Iran Massacre

غزل دمرچلی، آن کودک چهار ساله‌ای که با صدای پاک و معصوم خود، سرود «ای ایران» را از سر عشق به میهن می‌خواند، آیا هرگز می‌پنداشت که در هفده‌سالگی، در شامگاه خونین نوزدهم دی، گلوله‌های مزدوران سپاهِ خامنه‌ای در گلشهر کرج، پیش چشم مادرش، جان خویش را فدای خاک پاک میهن کند؟